Ir al contenido principal

El Celebrante principal comulga... ¿antes o después de los Fieles?




Utrum liceat sacerdoti celebranti communicare solus postquam Sanctam Eucharistiam fidelibus distribuerit aut Sanctam Eucharistiam distribuere et postea communicare simul cum populo?


. Negative ad utrumque

Huiusmodi usus sacerdotis celebrantis cuiusdam, ut nempe communicet solummodo postquam sanctam Eucharistiam fidelibus distribuerit aut, sancta Eucharistia iam distributa, communicare simul cum omnibus ex singulari opinione manat, qua scilicet fideles, utpote convivae ad mensam eucharistiam, imprimis inserviantur.

Omnibus in Ecclesiae Ritibus invenitur ordo traditus ad sacram Communionem accedendi: antea communicat Episcopus vel sacerdos celebrans, postea alii ministri secundum ordinem hierarchicum, demum populus. Sacerdos primus communicat non humanae praestantiae causa, sed ob dignitatem et naturam sui ministerii. Ipse enim in persona Christi agit, ob integritatem sacramenti et quia populo congregato praeest: «Ita, dum Presbyteri cum actu Christi Sacerdotis se coniungunt, cotidie se totos Deo offerunt, et, dum Corpore Christi nutriuntur, ex corde participant eius caritatem qui se in cibum dat fidelibus» (Presbyterorum ordinis, n. 13).

In editione Missalis Romani a Servo Dei Paulo Pp. VI promulgata fidelium communio immediate sequitur communionem sacerdotis, hoc modo actio unica constituens, aliter ac forma in editione Missalis Romani quae anno 1962 apparuit, qua communio sacerdotis disiungitur a communione fidelium per recitationem «Confiteor», per preces «Misereatur», «Indulgentiam», «Agnus Dei» et «Domine, non sum dignus».

Norma liturgica vigens statuit: «Sacerdos, quoties sanctam Missam celebrat, toties ad altare tempore a Missali statuto se communicare debet, concelebrantes vero antequam ipsi ad distributionem Communionis procedant. Numquam attendat Sacerdos celebrans vel concelebrans usque ad Communionem populi expletam, ut se communicet» (Redemptionis Sacramentum, n. 97).

(RDP: Notitiae 45-2008: 609)